Bert en ik schreven een blogpost voor HR-world waarin we de meest hardnekkige mythes rond jonge werknemers tackelen:
“Er doen veel mythes de ronde over onze nieuwe jonge collega’s: de Millennials, de generatie Einstein, GenY of hoe we ze vandaag willen noemen. Dat ze kunnen multitasken bijvoorbeeld, iets wat elke neuroloog meteen zal nuanceren en waar de metafoor van telescoping beter op zijn plaat is. Laten we enkele van deze mythes even kritisch bekijken…
Een telefoontje van een bedrijfsleider eindigt met een jammerklacht die we al vaker hoorden: ik begrijp die jongeren van vandaag niet meer.
Hij beschreef hoe een 26-jarige werknemer na amper twee jaar werken hem deze morgen kwam vragen naar de mogelijkheden van een sabbatical. Hoe kan dat nu? Wil die niet meer werken?
Een sabbatical op 26, hoe kan je dit verklaren? Zijn ze misschien lui? Of is er iets anders aan de hand?
Recent onderzoek in Nederland toonde dat scholieren massaal werken en dat zelfs meer dan de helft een tweede job zoekt. Dat ze zich hiermee luxe aanschaffen is allicht een feit, maar ze hebben er wel zelf hard voor gewerkt.
De belangrijkste luxe is trouwens vanaf nu tijd. In Engeland lanceerde men als naam voor de huidige generatie jongeren , de ‘misschien later’ jongeren. Ze zien hun ouders heel hard werken terwijl ze zelf voor de pc of de tv geplaatst worden. Dit leidt nu tot een 4/5-generatie werknemers, jongeren die bewust minder willen werken en verdienen om tijd te hebben voor hun gezin (de belangrijkste waarde voor onze jongeren) en om van de verdiende luxe te genieten.”