Larry Cuban schreef vandaag een beetje geïrriteerde blogpost waarin hij stilstaat bij het gevoel dat vaak lijkt op te duiken bij het invoeren van ICT in het onderwijs. Hij verwijst hierbij ook naar de 21sth century skills. Volgens hem, en ik kan er wel bij aansluiten, zijn de discours die men gebruikt om ict in de klas in te voeren niet anders dan de andere die je bij hervormingen te horen krijgt:
“What surprises me is that these questioners had not viewed high-tech innovations as having either a history in schools or as blood relations to constant efforts to improve schools. Instead, they saw (and see) innovative high-tech devices as singular, even exceptional, ways of transforming teaching and learning completely divorced from previous efforts at improving classroom practice through curricular (e.g., math, social studies, science), instructional (e.g., project-based learning, direct instruction) and organizational (e.g., site-based management, charters, mayoral control) reforms.”
Herken je de volgende uitspraken:
“We moeten onze kinderen voorbereiden op de toekomst.”
“Het is belangrijk voor ons land dat we goed opgeleide kinderen vormen zodat we aan de top kunnen staan van…”
Deze zinnen duiken bij elke hervorming op, los van technologie, en zoals veel hervormingen de voorbije decennia volgens Cuban baden ze quasi steeds in een retoriek van crisis (politiek, sociaal, economisch).
Terug mag dit geen excuus zijn voor geen vernieuwingen, maar het is wel boeiend om de geschiedenis te respecteren…