Mijn bijdrage aan het Wijs-trendrapport: Onderwijs Plos One

Het is een jaarlijkse traditie, Wijs (voorheen Netlash) brengt een crowdsourced trendrapport uit. Je kan mijn bijdrage van vorig jaar hier lezen. Dit is mijn bijdrage voor dit jaar, op 1 detail na, als je hier het trendrapport gaat downloaden, vind je mijn bijdrage (nog) niet. Wat is het probleem? Nee, ik was niet te laat, integendeel was een van de eerste bijdragen, maar er komt een speciale trend-app waar men nog speciaal content voor wou opsparen (verkrijgbaar vanaf 21 februari). Het zou zonde zijn om zo lang te moeten wachten, dus als nieuwjaarscadeautje, hier al mijn bijdrage!

Enkele weken nadat het trendrapport vorig jaar verscheen kreeg ik een mailtje waarin beloofd werd dat we ‘eind 2012 wel eens zouden kijken of wat ik schreef zou uitgekomen zijn’.  Vorig jaar had ik het nameijk over BYOD, bring your own device, in de klas en met de verschillende iPads en Android-tabletscholen die de voorbije maanden zijn opgestart, lijkt mijn voorspelling wel degelijk te kloppen.

Soms is technologische evoluties voorspellen in het onderwijs makkelijk, omdat evoluties er vaak wat trager gaan. Als het vorig jaar over big data ging bij veel van mijn collegaschrijvers, zie ik nu pas een begin in het onderwijs. Nochtans zie ik hier heel veel mogelijkheden. Er wordt al heel veel gegevens over leerlingen bijgehouden in CLB’s, leerlingvolgsystemen, enz. Deze data ten goede analyseren en leren hanteren wordt een mooie uitdaging. De mogelijkheden zijn legio zowel voor individuele leerlingen als voor algemene trends.

Voor onderzoek leveren dergelijke nieuwe tools ook veel mogelijkheden, maar lees hiervoor de discussie tussen Chomsky en Peter Norvig van Google.

Maar ik zie andere grote evoluties vooral aan de universiteiten en deels aan de hogescholen die de komende maanden actueel kunnen worden.

In Vlaanderen waren de MOOC’s (massive open onlince courses) nog maar beperkt bekend bij nerds zoals u en ik, maar ondertussen begint het bestaan stilaan door te sijpelen. De vragen die de komende maanden en jaren zullen opduiken voor onze instellingen zijn:

  • Gaan we hierin mee door zelf MOOC’s aan te bieden?
  • Gaan we samenwerken door bijvoorbeeld certificeringmogelijkheden aan te bieden.
  • Gaan we dergelijke cursussen integreren in het gewone curriculum?
  • Gaan we credits via MOOC’s erkennen?

Waar we vaak dachten dat je online vooral tekstueel en inhoudelijk dingen zou kunnen bijleren, duiken er nu ook al tools op als deze van Kinobi (http://kinobi.co/) waarbij je thuis zelf ook vaardigheden gecontroleerd vaardigheden kan inoefenen via de Kinect.

Maar dit is niet het enige dat beweegt in het hoger onderwijs. Het voorbije jaar kreeg ik zowat maandelijks een oproep voor een of andere petitie voor open access wetenschappelijke tijdschriften.

In de wetenschap is publiceren in wetenschappelijke peer reviewed journals de manier om informatie te delen en kennis op te bouwen. Dit is zo centraal in het wetenschappelijk proces, dat publiceren in dergelijke tijdschriften een enorme invloed heeft op de carrière van de wetenschapper.

Toch zit er iets raars in dit systeem. Onderzoek dat betaald wordt vaak door de gemeenschap wordt aangeboden aan een uitgever. Het tijdschrift vraagt vervolgens aan andere wetenschappers om (gratis!) dit artikel kritisch te lezen en te voorzien van commentaar. Dit kan leiden tot aanpassingen, afwijzing of uiteindelijk aanvaarding.

Vervolgens moeten andere instituten veel geld betalen om het tijdschrift te kunnen raadplegen. Dat wetenschappelijke uitgevers zo veel winst maken, is niet onlogisch.

Maar dit systeem staat onder druk. Er bestaan al langer open access wetenschappelijke tijdschriften, maar deze hadden lang niet de nodige credibiliteit of impact. Maar met sites zoals PlosOne.org komt er een speler die stilaan meedraait op het niveau van gevestigde tijdschriften.

Groot-Brittannië heeft ondertussen aangekondigd dat vanaf 1 april 2013 alle onderzoek dat door gemeenschapsgeld werd betaald open access moet zijn. Deze evolutie zal er voor zorgen dat op middellange termijn het debat ook in Vlaanderen zal komen. Omdat publiceren erg verweven is met de hele universiteit, wordt dat debat op zijn minst boeiend.

PS: Oja, even een long shot om te eindigen: het zou me niet verbazen als er binnenkort bepaalde scholen reclame zullen maken met het feit dat ze geen hotspot, maar coldspot zijn en dat er vooral geen tablets mogen gebruikt worden. 😉

Een gedachte over “Mijn bijdrage aan het Wijs-trendrapport: Onderwijs Plos One

  1. Pingback: Leuke reclamestunt met een wifi-free zone « X, Y of Einstein?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.