Wou zelf nog bloggen over die recente meta-studie, maar Paul was me voor.
Deel dit:
- Share op Facebook (Opent in een nieuw venster) Facebook
- Delen op X (Opent in een nieuw venster) X
- Delen op Bluesky (Opent in een nieuw venster) Bluesky
- Delen op Threads (Opent in een nieuw venster) Threads
- Delen op Mastodon (Opent in een nieuw venster) Mastodon
- E-mail een link naar een vriend (Opent in een nieuw venster) E-mail
- Delen op LinkedIn (Opent in een nieuw venster) LinkedIn
- Delen op WhatsApp (Opent in een nieuw venster) WhatsApp
- Delen op Tumblr (Opent in een nieuw venster) Tumblr
- Delen op Pinterest (Opent in een nieuw venster) Pinterest
- Afdrukken (Opent in een nieuw venster) Print
- Delen op Reddit (Opent in een nieuw venster) Reddit
- Delen op Telegram (Opent in een nieuw venster) Telegram
- Delen op Nextdoor (Opent in een nieuw venster) Nextdoor
- Delen op X (Opent in een nieuw venster) X
Het beste wat je over deze studies kunt zeggen is dat ze kennelijk op de verkeerde manier leerlingen hun leraren hebben laten beoordelen. Een paar simpele vragen in een enquete beantwoorden, zoals het meestal gaat, of, erger nog, het geven van een cijfer doet geen recht aan de kwaliteit van een leraar. Mijn ervaring en van die van veel collega’s, is dat wanneer je met je leerlingen een gesprek hebt over je lessen je heel waardevolle feedback krijgt. Neem je leerlingen serieus, luister naar ze en doe er je voordeel mee. Leerlingen weten heel goed wat goede lessen zijn en wat niet.
De conclusie moet dan ook niet zijn dat we leerlingen niet moeten laten meepraten over de kwaliteit van het onderwijs, maar dat we dat op de goede manier moeten doen. Op veel scholen zijn gesprekken tussen leerlingen en leraren over de inhoud en de kwaliteit van de lessen een uitstekend middel gebleken om het onderwijs te verbeteren.
Pingback: Lectuur op zaterdag: little sleepers, retrieval practice, bias en 280 tekens | X, Y of Einstein?