Wat doe je als hulpverlener/docent als je anoniem naaktfoto’s van pubers krijgt doorgestuurd? (Linda Duits)

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

Gisteren mocht ik een lezing geven tijdens de Sense Netwerkmiddag regio Utrecht. Het thema was ‘gepast of ongepast’ en in mijn lezing besteedde ik aandacht aan een aantal jongerenpraktijken die met seksualiteit te maken hebben: het delen van sexy selfies, sexting en sexy dansen. In de zaal zaten verschillende professionals die met jongeren werken, zoals jeugdwerkers en mensen die op scholen seksuele voorlichting geven.

Er ontstond een interessant gesprek over shame sexting, oftewel het ongewenst doorsturen van seksueel getint materiaal. Twee voorlichters gaven als voorbeeld uit de praktijk dat jongeren hen soms, maanden nadat ze op een bepaalde school zijn geweest, anoniem naaktfoto’s doorsturen. Het gaat dan om beelden die op een school gedeeld worden en waarvan de inzender wil dat dat stopt. Hij of zij wil echter niet aan de schoolleiding doorgeven dat het gebeurt, omdat de oorspronkelijke doorstuurder bijvoorbeeld een vriend is – en die ga je niet verraden.

De voorlichters vertelden dat jongeren hen vertrouwen. Ze weten in zulke situaties vaak niet wat ze moeten doen en vinden het moeilijk een docent aan te spreken. Dus zoeken ze maar contact met die aardige mensen die zo open over seks kwamen praten. Het laat dus zien dat er behoefte is aan een volwassene die ze vertrouwen.

Het bezit van naaktfoto’s van pubers is strafbaar. Dit brengt de geadresseerde dus in gevaar: het beeld dient direct verwijderd te worden. Tegelijkertijd is het noodzakelijk om het beeld te laten zien aan een docent of leidinggevende op de school, om zo te kunnen identificeren wie er op staat. De docent of leidinggevende mag het beeld uiteraard ook niet opslaan. De voorlichters gaven aan in gesprek te zijn met het Openbaar Ministerie hoe om te gaan met zulke zaken.

Het praktijkvoorbeeld laat zien hoe complex sexting is (zie ook dit stuk). Er is geen sprake van eenvoudige slachtoffer-dader-verhalen, waarbij de vrienden van de dader allemaal meegaande meelopers zijn. Het maakt ook duidelijk hoe lastig de positie van volwassenen is, en hoe de wet beperkend werkt. Hopelijk komen er in de toekomst vertrouwenspersonen bij scholen die hier goed mee om kunnen gaan, waar incidenten anoniem gemeld kunnen worden en waarbij er goede protocollen bestaan die de gevolgen van shame sexting kunnen beperken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s