Een gedachte over “Ed Sheeran over talent”

1. Als muziekleraar ben ik volledig akkoord. Ik zie de eerst stille kracht van leerlingen die eerst matige tot zwakke resultaten neerzetten. Maar ze blijven oefenen , jaren lang. En dan: laatste jaar ,een heel mooi resultaat behalen. Daarbij laten ze de getalenteerde leerlingen die maar af en toe oefenen ruim achter zich, vaak met een heel authentieke muzikale persoonliijkheid . Net dat laatste is heel belangrijk in niet klassieke genres als pop en jazz.
   Talent kan een nadeel zijn want zonder oefenen kan men in het begin goede punten halen. En dan wordt het het sprookje van de schildpad en de haas.
   Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat getalenteerde leerlingen die hard werken nog betere resultaten halen. Wat dan belangrijk is als in klassiek , daar is virtuositeit een basisvoorwaarde, waarboven de echt besten dan hun rijke persoonlijkheid tonen. Alhoewel : daar ook heb ik gelezen: het zijn de iets minder getalenteerden die de super getalenteerden voorbij steken door hun werkhouding. Ook omdat de dingen hen niet zomaar in de handen vallen maar omdat ze alles heel goed moeten uitzoeken. Wat een investering die op de langere termijn veel opbrengt.
   Wel is het zo dat de regelmatig oefenende leerlingen alsmaar zeldzamer worden…

   Aan het laden...

   Beantwoorden