Gisteren ontdekte ik deze analyse van PISA-data door McKinsey. Beide instellingen vernoemen, is wellicht genoeg om alarmbellen te laten afgaan bij verschillende lezers van deze blog, maar toch. Ik zou kunnen ingaan op hoe men berekende hoe als alle landen dezelfde evolutie zou kennen als de topperformers bij PISA, hoeveel kinderen uit leerarmoede zouden kunnen komen.
Ik zou deze grafiek kunnen tonen en het indrukwekkend kunnen noemen:
Maar hiertegen kun je heel veel inbrengen en het is niet de reden voor deze post. De echte reden is deze zin:
Ik ontmoette al mensen die zich afvroegen of het zo belangrijk is of arme kinderen wel leren lezen en schrijven. Opvallend genoeg waren dit personen die deze vaardigheden zelf vlot konden, meestal zelf behoorlijk begoed waren. Eentje doceert zelfs in het hoger onderwijs, ook al stelt die tegelijk zelf dat zulk ouderwets onderwijs niet zou mogen kunnen.
Zelf ben ik er er van overtuigd dat het wel degelijk belangrijk is dat iedereen deze basisvaardigheden onder de knie krijgt, al was het maar voor een wezenlijk onderdeel te kunnen zijn van de samenleving. Of om die samenleving aan te kunnen, dat ook, ja.
Maar wat als je naar school gaat en je leert die basisvaardigheden niet afdoende? Zoals bij een te groot deel van de Vlaamse en Nederlandse jongeren het geval bleek te zijn bij de laatste PISA-ronde? Gelukkig weet ik dat veel onderwijsmensen hier ook echt mee begaan zijn. Hopelijk is de kentering echt ingezet.
Pingback: Het gaat niet enkel over naar school gaan… – Het Studielab