De vraag of technologie een positieve invloed heeft op het onderwijs van kansarme studenten houdt onderzoekers al jaren bezig. Giorgio Di Pietro en Jonatan Castaño Muñoz voegden hier met hun recente meta-analyse een belangrijke schakel aan toe. Hun werk brengt niet alleen nuance in de discussie, maar ook concrete aanbevelingen voor beleid en praktijk.

De analyse omvat 740 effectmaten uit 72 onderzoeken, uitgevoerd tussen 2000 en 2023. De auteurs richtten zich op een brede groep: van studenten in minder ontwikkelde landen tot kansarmen in rijkere regio’s. Het algemene beeld? Technologie blijkt een bescheiden maar statistisch significant positief effect te hebben op de schoolprestaties van deze groepen.

Toch is niet alle technologie gelijk. Initiatieven gericht op computerondersteund leren en gedragsinterventies – zoals het sturen van motiverende berichten naar ouders – scoren beter dan programma’s die enkel technologie beschikbaar stellen. Wat daarbij opvalt, is dat beide interventievormen vergelijkbare effecten hebben. Dit suggereert dat je technologie niet alleen moet voorzien, maar dat technologie vooral moet activeren.

Een ander opvallend resultaat is het vakverschil: technologie lijkt iets effectiever in wiskunde en wetenschap dan in de geesteswetenschappen. Dit is niet verwonderlijk gezien de mogelijkheden om reken- en natuurwetenschappelijke vaardigheden via digitale tools interactief te trainen.

Di Pietro en Castaño Muñoz wijzen ook op uitdagingen. Zo moeten programma’s worden afgestemd op de behoeften van kansarme studenten, die vaak een lager niveau van digitale vaardigheden hebben. Zonder begeleiding of duidelijke instructies kan technologie haar potentieel verliezen. Daarnaast moeten structurele problemen, zoals een instabiele internetverbinding in ontwikkelingslanden, worden aangepakt.

Deze studie benadrukt de belofte van technologie, maar ook de verantwoordelijkheid om die belofte waar te maken. Het vraagt om investeringen in zowel technologie als ondersteuning. Als dat lukt, kan technologie een sleutelrol spelen in het verkleinen van onderwijsongelijkheden.

Abstract van het onderzoek:

This paper presents a meta-analysis that investigates the impact that the educational use of digital technologies has on less advantaged students’ achievement. We use a comprehensive definition for this group of students that includes all students in less developed countries as well as more disadvantaged students in more developed countries. 740 estimates from 72 studies employing experimental and quasi-experimental research designs are collected. Overall, educational technology initiatives are found to have a small, positive, statistically significant effect that remains even after correcting for publication bias. Additionally, our results indicate that computer-assisted learning and behavioural interventions are more effective in raising the achievement of less advantaged students than simple access to technology. Interestingly, the effect of these two interventions appears to be of a similar magnitude. Finally, the use of digital technologies is associated with slightly greater achievements in math and science than humanities.