We hebben het allemaal weleens gehoord: universiteitsstudenten zijn slimmer dan de rest. Ik ga eerlijk zijn, ik heb dit ook al zo gesteld. Hun IQ zou gemiddeld tussen de 115 en 130 liggen, een flink stuk boven het gemiddelde van 100. Dit idee wordt herhaald in populaire tijdschriften, wetenschappelijke publicaties en zelfs in de perceptie van werkgevers. Maar klopt het eigenlijk nog wel? En ja, dit is de juiste vraag.

Onderzoekers Uttl, Violo en Gibson doken diep in de data en kwamen met een opvallende conclusie: het gemiddelde IQ van universitaire studenten vandaag de dag ligt slechts rond de 102. Met andere woorden: universiteitsstudenten zijn gemiddeld, nou ja… gemiddeld.

Waarom dachten we dat studenten slimmer waren?

De overtuiging dat studenten uitzonderlijk intelligent zijn, komt voort uit oude gegevens. In de jaren 40 en 50 was universiteitsonderwijs een voorrecht voor een kleine elite. Destijds lag het IQ van universitaire studenten inderdaad een stuk hoger dan het populatiegemiddelde. Maar tijden veranderen. Tegenwoordig studeren veel meer mensen af aan de universiteit, en daarmee is de gemiddelde intelligentie van studenten logischerwijs gedaald.

Bovendien speelt de Flynn-effect een rol: IQ-scores stijgen met de generaties, maar niet iedereen profiteert daar evenveel van. Oude normen geven dus een vertekend beeld van hoe slim mensen vandaag de dag echt zijn.

Wat betekent dit?

De bevindingen hebben grote gevolgen:

• Universiteiten en docenten moeten beseffen dat studenten geen intellectuele elite meer vormen en hun lesmethoden en verwachtingen hierop aanpassen.
• Werkgevers kunnen niet langer blind vertrouwen op een diploma als bewijs van uitzonderlijke intelligentie.
• Studenten zelf doen er goed aan te begrijpen dat een universitair diploma geen garantie is voor een bovengemiddeld intellect of succes.
• Wetenschap en populaire media moeten stoppen met het romantiseren van de ‘buitengewoon slimme’ student.
• Psychologische beoordelingen mogen zich niet langer baseren op verouderde gegevens over IQ en opleidingsniveau.

Deze bevindingen roepen behoorlijk interessante vragen op. Als studenten gemiddeld niet intelligenter zijn dan de rest van de bevolking, wat betekent dat dan voor het onderwijs en bij uitbreiding de arbeidsmarkt? Misschien moeten universiteiten en docenten hun verwachtingen en aanpak herzien. Werkgevers kunnen zich afvragen of een diploma nog steeds een goed criterium is voor geschiktheid. En studenten zelf? Die kunnen zich misschien meer richten op wat ze met hun kennis doen, in plaats van te denken dat een diploma hen automatisch onderscheidt.

Kortom, het beeld van de briljante student lijkt op basis van deze meta-analyse vooral een overblijfsel uit een andere tijd. Dit is voor alle duidelijkheid geen argument om universiteiten overbodig in te schatten of te stellen dat intelligentie er niet meer toe doet, maar het zet wel aan tot nadenken over wat een diploma vandaag de dag echt zegt.

Abstract van de meta-analyse:

Background:

According to a widespread belief, the average IQ of university students is 115 to 130 IQ points, that is, substantially higher than the average IQ of the general population (M = 100, SD = 15). We traced the origin of this belief to obsolete intelligence data collected in 1940s and 1950s when university education was the privilege of a few. Examination of more recent IQ data indicate that IQ of university students and university graduates dropped to the average of the general population. The decline in students’ IQ is a necessary consequence of increasing educational attainment over the last 80 years. Today, graduating from university is more common than completing high school in the 1940s.

Method:

We conducted a meta-analysis of the mean IQ scores of college and university students samples tested with Wechsler Adult Intelligence Scale between 1939 and 2022.

Results:

The results show that the average IQ of undergraduate students today is a mere 102 IQ points and declined by approximately 0.2 IQ points per year. The students’ IQ also varies substantially across universities and is correlated with the selectivity of universities (measured by average SAT scores of admitted students).

Discussion:

These findings have wide-ranging implications. First, universities and professors need to realize that students are no longer extraordinary but merely average, and have to adjust curricula and academic standards. Second, employers can no longer rely on applicants with university degrees to be more capable or smarter than those without degrees. Third, students need to realize that acceptance into university is no longer an invitation to join an elite group. Fourth, the myth of brilliant undergraduate students in scientific and popular literature needs to be dispelled. Fifth, estimating premorbid IQ based on educational attainment is vastly inaccurate, obsolete, not evidence based, and mere wishful thinking. Sixth, obsolete IQ data or tests ought not to be used to make high-stakes decisions about individuals, for example, by clinical psychologists to opine about the intelligence and cognitive abilities of their clients.