Bij de laatste ResearchED-conferentie verving ik Piet. Het lukte hem niet meer om te komen. Vorig jaar nog gaf hij – al zeer ziek – een fantastische lezing. Hij werkte aan een laatste boek waar ik zeer naar uitkeek. Ik bood aan het voorwoord te schrijven. Ik doe dit zelden of nooit, maar zijn stem vond ik, nee, vind ik te belangrijk.Nee, we waren het niet altijd over alles direct eens wellicht, maar daar gaat het niet om. Wetenschap is ook debat.

Op LinkedIn kon hij soms zeer duidelijk uithalen, maar steeds wist hij maar al te goed waarover hij het had. Ik zou hier vanalles kunnen schrijven over Piet, maar in de praktijk gaat het dan vaak over jezelf. Daarom laat ik liever de man zelf aan het woord in onderstaande bijdragen: