Via The Hechinger Report las ik dit artikel van Jon Marcus dat me meer dan verontrust. Het gaat over wat hij de “Great Defection” noemt: een groeiende uittocht van doctorandi en professoren uit het hoger onderwijs en dus ook vaak de wetenschap in de VS. En die trend kan, zo waarschuwen meerdere experts, de kwaliteit van het universitair onderwijs fundamenteel aantasten.

De verhalen zijn schrijnend. Jon Marcus beschrijft bijvoorbeeld hoe Paulina Cossette zes jaar aan haar doctoraat werkte om professor te worden, en toch na korte tijd afhaakte. Politieke aanvallen, besparingen en onzekerheid maakten het werk onhoudbaar. Ze verliet haar job als assistent-professor en bouwde een nieuw bestaan op buiten de universiteit. Ondertussen helpt ze anderen die hetzelfde pad willen volgen.

Dat is geen geïsoleerd geval. Cijfers van de National Science Foundation tonen dat bijna 70% van de nieuwe doctorandi niet meer voor een academische loopbaan kiest. Tien, twintig jaar geleden was dat minder dan de helft. Ook onder zittende professoren is er een golf van uitstroom en twijfel. Meer dan een derde van de bestuurders in hoger onderwijs meldde vorig jaar uitzonderlijk hoge turnover, en dit was nog voor de recente politieke en financiële onrust.

De gevolgen zijn voelbaar in de lessen. Studenten krijgen minder vaak les van topwetenschappers. Departementen krimpen of sluiten. Professoren die blijven, kampen met lagere lonen (die reëel nog altijd niet hersteld zijn van de pandemie), minder academische vrijheid en meer online intimidatie. En tegelijk weten veel afgestudeerde Ph.D.’s dat ze buiten de universiteit gemiddeld 37% meer verdienen met hun vaardigheden.

De vergelijking met de “Great Resignation” na de pandemie is snel gemaakt. Alleen gaat het hier niet om willekeurige jobhoppers, maar om het verlies van precies die mensen die studenten zouden moeten inspireren en begeleiden. Het risico is dat universiteiten in de toekomst vooral nog gevuld zijn met wie niet weg kán — en dat is niet hetzelfde als de beste talenten behouden.

Het stuk van Marcus eindigt met een ongemakkelijke vaststelling: dit is geen tijdelijk fenomeen zoals tijdens de Grote Recessie of de pandemie, toen doctorandi hun studies nog konden rekken tot de storm ging liggen. Nu is er simpelweg minder geld, minder onderzoek, minder banen. “De kwaliteit van undergraduate education is at stake here,” zegt Julia Kent van de Council of Graduate Schools. En het is moeilijk om haar ongelijk te geven.

Het volledige artikel lees je hier: The Hechinger Report – A ‘Great Defection’ threatens to empty universities and colleges of top teaching talent door Jon Marcus.