Flash mobs zijn een echte rage aan het worden. Na de Mariadans in het station van Antwerpen, zagen we er alleen in België al in Brugge, Brussel, nog een keertje Antwerpen,… Allemaal om reclame te maken of mensen bewust te maken voor een school, of 11.11.11.

Nu roept het maandblad Goedele op om met 150 mensen deel te nemen aan een naakte flashmob in Antwerpen zodat ze een mooie cover kunnen maken voor haar Augustus (zie ook hier).

Net zoals de andere een leuk idee, en hoogstwaarschijnlijk terug de nodige persaandacht. Maar… zijn dit echte flashmobs?

Dit is een moelijkere vraag, want de definitie van een flashmob bestaat vaak uit 2 delen:

– een hoop mensen komen samen
– doen iets onverwachts

Maar in de Oxford Dictionary komt er een belangrijke element bij:

A public gathering of complete strangers, organised via the internet or mobile phone, who perform a pointless act and then disperse again. (bron)

Het zou dus namelijk moeten gaan over complete strangers, onbekenden voor elkaar. Nu bij de spectaculaire flash mobs zijn het vaak net geen onbekenden van elkaar omdat ze lang samen geoefend hebben aan de stunt of de choreografie.

Vergelijk dit met de oorspronkelijke flash mob in Manhattan waar men samen een tapijt begon te aanbidden (veel minder spectaculair, maar wel opvallend), hier waren de mensen echte complete onbekenden die elkaar enkel daar en tijdens de flash mob ontmoetten.

Het fenomeen lijkt net door de commerciële versies over zijn hoogtepunt heen, de ‘onbekende’ flash mobs kunnen de concurrentie gewoon niet aan…