Deze TED-talk van Sarah-Jayne Blakemore vertelt een verhaal over het (sociale) puberbrein dat niet veel afwijkt van wat Evelyne Crone nu vertelt, alhoewel je bij Crone nog meer nuances krijgt. Maar… ik heb toch een gevoel van schoenmaker blijf bij je leest als ze op het einde vertelt dat dit gevolgen heeft voor onderwijs, alhoewel ik haar oproep steun.

De meeste wetenschappelijke werken die momenteel verschijnen over neurologie en onderwijs geeft aan dat we nog ver van zekerheden zijn omdat de vragen die neurologen zich stellen, niet matchen met deze van bijvoorbeeld onderwijsmensen.

Ook als we naar sociologische en historisch-pedagogische werken kijken, zien we adolescentie of toch de typische gedragingen toch als een relatief recent en Westers gegeven. Dit kan omwille van verschillende redenen. De adolescenten die Shakespeare beschrijft behoorden wellicht tot een zekere klasse waarin dit mogelijk was.

Het is wel boeiend om de verschillende onderzoekstakken naast elkaar te leggen! Alle commentaar is natuurlijk welkom!