Portugal, Italië en Griekenland kenden de beste ‘match’ tussen het opleidingsprofiel van vraag en aanbod. De hoge tot zeer hoge werkloosheidsgraad in deze landen maakt echter duidelijk dat dit evenwicht niet noodzakelijk de weerspiegeling is van een goed functionerende arbeidsmarkt. Op basis van de nieuwe aanwervingen bekwam Nederland de beste match (of de laagste opleidingsmismatch), met een index die erg dicht aansluit bij een evenwichtssituatie.

Het Brussels Gewest eindigde bij de twee varianten met de hoogste opleidingsmismatch van de beschouwde regio’s en landen. Deze plaats is te verklaren doordat de arbeidsvraag in Brussel zich zeer sterk richt op hooggeschoolde profielen, terwijl het aanbod voor bijna de helft uit laaggeschoolde werklozen bestaat. Bovendien loopt de Brusselse werkloosheidsgraad erg hoog op, zodat dit gewest geconfronteerd wordt met zowel een hoge kwalita- tieve als kwantitatieve mismatch.

Het Vlaams Gewest neemt plaats rond het EU15- gemiddelde. De opleidingsmismatch in Vlaanderen is hiermee lager dan het Belgische gemiddelde, maar wel hoger dan in heel wat omliggende landen. Deze opleidingsmismatch gaat in Vlaanderen gepaard met een relatief lage werkloosheidsgraad en een krappe arbeidsmarkt. De officiële arbeidsreserve is dus eerder beperkt in Vlaanderen, maar gegeven de relatief grote opleidingsmismatch ook moeilijk toe te leiden naar de beschikbare jobs. Dit stelt Vlaanderen voor de uitdaging om in een krappe arbeidsmarkt de matching tussen vraag en aanbod verder te optimaliseren.