In ons land bestaat er een link tussen prestaties op school en je sociale achtergrond. De oorzaak hiervan is complex en een blijvende taak en uitdaging voor iedereen in het onderwijs. Nieuw onderzoek geeft een extra element voor een oplossing. De onderzoekers bekeken data van public schools in North Carolina. Op basis van hun analyses beschrijven ze hoe het tegengaan van spijbelen mogelijks een effectieve manier kan zijn om de kloof tussen zwakker presterende en beter presterende leerlingen te dichten.

Het klinkt niet onlogisch. Een dag missen op school kan een serieuze impact hebben op begrip van wat je daarna krijgt. In hun boek Schaarste beschrijven Mullanaithan en Shafir ook al hoe lessen missen bij kinderen en volwassenen uit armere milieus vaker voorkomt en hoe dit een vicieuze cirkel kan opleveren.

Tegelijkertijd is dit wel geen pleidooi voor een sterker repressief beleid tegen spijbelen, oorzaken van spijbelgedrag aanpakken is even belangrijk.

De onderzoekers hier zien spijbelen tegengaan als een van de goedkoopste middelen tegen de prestatiekloof.

Abstract van het onderzoek:

While instructional time is viewed as crucial to learning, little is known about the effectiveness of reducing absences relative to increasing the number of school days. In this regard, this paper jointly estimates the effect of absences and length of the school calendar on test score performance. Using administrative data from North Carolina public schools, we exploit a state policy that provides variation in the number of days prior to standardized testing and find substantial differences between these effects. Extending the school calendar by ten days increases math and reading test scores by only 0.8% and 0.2% of a standard deviation, respectively; a similar reduction in absences would lead to gains of 5.8% and 3% in math and reading. We perform a number of robustness checks including utilizing u data to instrument for absences, family-year fixed effects, separating excused and unexcused absences, and controlling for a contemporaneous measure of student disengagement. Our results are robust to these alternative specifications. In addition, our findings indicate considerable heterogeneity across student ability, suggesting that targeting absenteeism among low performing students could aid in narrowing current gaps in performance.