Als je dit leest, ben ik wellicht aan het slapen. Ik tik deze blogpost om 2u ’s nachts CET in een hotelkamer in Washington waar het momenteel iets na 21u (of beter 9pm) is en tegen mijn gewoonte in, verschijnt deze post geprogrammeerd.
Ik ben doodop, maar wat heb ik vandaag allemaal niet bijgeleerd. Het begon heel sterk met de openingskeynote van Dylan William. De man die je misschien kent van The Classroom Experiment, gaf een overzicht over onderwijsonderzoek waar John Hattie geen enkele keer werd in vermeld, maar waarbij alle ins en outs van meta-analyses werden behandeld, net als vele andere vormen van onderwijsonderzoek.
Op Twitter zag ik even passeren dat Dylan William tegen onderwijsonderzoek zou zijn, niets is minder waar. Maar de beperkingen kennen van de verschillende onderzoeksvormen is cruciaal.
Meest bruikbaar vond ik deze 3 vragen die je best stelt bij een onderwijsinterventie:
https://twitter.com/mr_rayner/status/792375195956834305
De slides van de hele presentatie staan ondertussen online, en wel hier.
Daarna kwam het typische ResearchED-probleem: te veel boeiende sessies en te weinig tijd. Ik zelf woonde onder andere een sessie van Stephen Dykstra (Friese voorouders, wel degelijk Amerikaan) over het belang van kennis in onderwijs (zie ook het nieuwe en de oudere boeken van Hirsch), Kate Walsh over dit rapport en de 3 Learning Scientists oa over hun posters die ik vertaalde.
Wat me vooral boeide op een soort van meta-niveau was de gelijkenissen en de verschillen die ik gaandeweg hoor over de verschillende landen heen. Een pleidooi voor meer nationalisme in schoolmissies als middel tegen polarisering hoor ik minder in Vlaanderen, maar hier in de VS kunnen ze zich niet inbeelden dat er zoiets als eindtermen zouden ingevoerd worden.
Tegelijk zie je dat bijvoorbeelden de uitdagingen rond startende leerkrachten in vele landen parallel lopen. Kate Walsch had zo een nogal ontluisterende grafiek over het leereffect in relatie tot beginnende leerkrachten. Iemand – terug op twitter – begreep deze grafiek verkeerd als tegen beginnende lesgevers, terwijl het vooral een vraag was naar begeleiding en de juiste mensen met de juiste ervaring bij de juiste leerlingen te plaatsen. Btw, iedereen moet ooit beginnen, we kunnen dus niet zomaar beginnende leerkrachten afschaffen :).
In januari is er terug een ReseachED Amsterdam en ik kan een deelname enkel maar aanraden. Meer nog, er gaan concrete geruchten over eentje in Vlaanderen… En nu? Nu ga ik slapen.
Er zijn wel zeker eindtermen in Amerika. Common Core State Standards. Of begrijp ik je opmerking daarover verkeerd?
Dit is nog steeds een particulier initiatief dat geen regel is in alle staten.
Dit is niet zo, volgens mij, maar overal verplicht, ik zoek het beter uit.
Tja, als gisteren in een debat gezegd werd door voorstanders dat een Common core wel een utopie zal blijven, en dit in lijn ligt met wat hier op Wikipedia staat dan volg ik toch de lijn van geen echte eindtermen.
Pingback: Een weekendje Uber: computer says no | X, Y of Einstein?