Er is de laatste tijd – terecht, imho – aandacht voor de mentale toestand van jongeren, maar soms bekroop me zelf al het gevoel dat er misschien een vertekening zit in die aandacht. We horen en lezen berichten over hoe studenten aan de universiteiten en hogescholen vaker hulp zoeken. Maar… hoe zit het met hun leeftijdsgenoten die niet verder studeren?

Bij het dashboard van Sciensano, zien we algemene cijfers per leeftijd, maar kunnen we niet opsplitsen naar werken versus student. Recent werd dit wel onderzocht in Engeland. En wat blijkt: studenten lopen iets meer het risico op depressie en angststoornissen dan hun leeftijdsgenoten die niet verder studeren.

De onderzoekers gebruikten gegevens uit de Longitudinal Studies of Young People in England (LSYPE1 en LSYPE2). Aan het eerste onderzoek namen 4.832 jongeren deel, geboren tussen 1989 en 1990, en tussen 2007 en 2009 tussen de 18 en 19 jaar oud. Aan het tweede onderzoek namen 6.128 deelnemers deel, geboren in 1998-99, die in de jaren 2016-2018 (d.w.z. vóór de COVID-19-pandemie dingen nog erger maakte) 18-19 jaar oud waren. In beide studies volgde iets meer dan de helft hoger onderwijs.

De respondenten van de onderzoeken vulden door de jaren heen op meerdere tijdstippen enquêtes over hun algemene geestelijke gezondheid in waarin men symptomen van depressie, angst en sociale disfunctie te onderzocht. Het kleine verschil was merkbaar rond 18-19 jaar, maar was verdwenen rond 24-25 jaar.

Je zou nu kunnen denken dat dit misschien door sociale achtergrond zou kunnen verklaard worden, maar ook als de onderzoekers hiervoor controleerden, bleek het nog steeds dat studenten iets vaker risico liepen op depressie of angststoornissen dan werkende jongeren.

Abstract van het onderzoek:

Background
It is unclear whether young people who attend higher education are at increased risk of common mental disorders, compared with those who do not attend. We aimed to investigate whether higher education attendance was associated with increased symptoms of common mental disorders (depression and anxiety) in young people before, during and after attendance.
Methods
For this cohort study, we used two cohorts—the Longitudinal Studies of Young People in England (LSYPE1: N=4832, 55·8% [2696 of 4832] students; LSYPE2: n=6128, 50·7% [3104 of 6128] students), beginning in 2004 for LSYPE1 and 2013 for LSYPE2. Both cohorts were designed to be nationally representative, with schools in England as the primary sampling unit. Symptoms of common mental disorders were assessed with the General Health Questionnaire (GHQ-12) before (age 14–17 years for both cohorts), during (age 18–19 years for LSYPE2), and after (age 25 years for LSYPE1) higher education. We assessed differences in GHQ scores using unadjusted and confounder adjusted linear regression.
Findings
At ages 18–19 years (LSYPE2), mean GHQ-12 scores were 12·0 (SD 6·4) among students and 11·6 (SD 6·8) among non-students (adjusted mean difference 0·36, 95% CI 0·05 to 0·68; p=0·024). In LSYPE1, young people who attended higher education at ages 18–20 years had higher symptoms of common mental disorders at ages 16–17 years than those who did not (0·60, 0·30 to 0·90). However, after higher education (age 25 years for LSYPE1), there was no evidence of a difference—mean GHQ-12 scores were 11·4 (SD 5·5) among those who had attended and 11·7 (SD 6·4) among those who had not attended (–0·25, –0·66 to 0·16; p=0·23).
Interpretation
We found evidence that students had more symptoms of common mental disorders than non-students at ages 18–19 years, albeit the effect size was small and there was no evidence of a longer-term difference at the age of 25 years.