Misschien een ietwat vreemde vraag als titel van deze blogpost, dus een woordje uitleg is wellicht handig. Gisteren schreef ik naar aanleiding van de CLB-cijfers over gedragsproblemen op school hier een blog en deelden we met Leerpunt wetenschappelijk onderbouwde tips om hier mee om te gaan.

Behalve veel positieve reacties, waarvoor dank, kreeg ik bij het delen ook wel wat kritiek. Samengevat was de vraag: als de samenleving ervoor zorgt dat de jongeren zich steeds slechter gedragen, waarom moet onderwijs dan weer het oplossen.

Dit was echter niet het uitgangspunt van wat ik schreef of de bedoeling van het overzicht op Leerpunt. Het zou trouwens een illusie zijn dat onderwijs alles kan oplossen.

Het is een andere vraag die ik wou beantwoorden, namelijk wat kan onderwijs doen om het voor zichzelf én de jongeren makkelijker te maken om leren en ontwikkelen mogelijk te maken. Niet meer en niet minder.

Vandaag sta ik in De Morgen met enkele mogelijke oorzaken die gezien worden door wetenschappers als potentiële verklaring voor de stijdegende mentale problemen en gedragsproblemen. De hele waslijst die ik de journalist beschreef staat er niet in – de plaats was te beperkt – maar je zal merken dat ik op basis van onderzoek expliciet verwijs naar andere mogelijke verklaringen én bijhorende oplossingen. Terug niet stellend dat dit én alles zou verklaren of alles zou oplossen, trouwens.

Maar… als een een grote groep kinderen en jongeren en onderwijsmensen moeite hebben om te leren of les te geven omdat andere kinderen of jongeren het moeilijk hebben of moeilijk gedrag vertonnen, dan is het wel zo handig om te weten wat je kan doen om dit voorkomen binnen de mogelijkheden die een school of leerkracht heeft. En dat deel ik dan wel graag zonder de pretentie te hebben dat hiermee elke situatie verholpen kan of zal worden.