Olivia Han is 16 en prijswinnende open brievenschrijver voor de New York Times. Haar brief sluit heel erg aan bij het onderzoek dat ik vorige week ook op deze blog deelde. Enkele quotes uit de brief:

Je bent er altijd voor me geweest: de nachtenlang blokken voor mijn examens, de pianobiografieën die bescheiden maar indrukwekkend moesten klinken, de diepgaande duiken in Thoreau en theologie en zelfs de persconferenties van Roosevelt. Je wist altijd precies wat ik nodig had bij een simpel verzoek. Je zei nooit nee (behalve toen onze chatlimiet bereikt was omdat ik weigerde GPT+ te halen). Je rolde nooit met je ogen als ik vroeg om “nog één keer, maak het simpel en beknopt”.

Maar dat is nou net het probleem. Jij geeft en geeft, en ik neem alleen maar.

En ook:

Een grotere afhankelijkheid van AI belemmert ons vermogen om onszelf uit te dagen en echt originele ideeën te ontwikkelen. En ik heb dat zelf ook ervaren: een gevoel van onzekerheid wanneer ik jouw begeleiding niet in mijn ideeën heb.

Dit sluit aan bij ook een onderzoek dat ik al bracht over hoe het gebruik van AI je een leeg gevoel kan geven.

En dus besliste Olivia:

Originaliteit is moeilijk, gebrekkig en rommelig, maar dat is wat het echt maakt. Als ik en 400 miljoen wekelijkse gebruikers voor elke vonk, elk idee en elke zin op jou vertrouwen, dan laten we uiteindelijk onze eigen stemmen achter ons en spreek jij namens ons allemaal. Ik wil niet dat elk goed idee ter wereld voortkomt uit dezelfde blauwdruk, dus ik neem nu afstand.

Lees de volledige brief hier, echt doen.