Over welbevinden en leren en de voorbije week

Wat een week. Het onderwijsnieuws was veel en heftig. Onderhuids zaten conflicterende visies over de link tussen welbevinden en leren. Het is onder andere door het werk van Ferre Laevers een basisidee bij veel onderwijsmensen dat welbevinden een voorwaarde is voor leren al is de theorie in hun handboeken de voorbije jaren echt wel aangepast. Tegelijk opperen steeds meer mensen dat ‘leuk’ of ‘welbevinden’ te centraal komt te staan in het onderwijs net ten koste van leren.

Probleem is dat welbevinden, leren en leuk geen synoniemen zijn. Blues geeft me welbevinden, maar net als fado is het niet ‘leuk’. Ik ken werkvormen met hoog welbevinden maar met weinig leren, en ik ken situaties waar veel geleerd wordt (je lief laat je in de steek) maar waar het welbevinden laag is… De oorzaak-gevolg relatie tussen welbevinden en leren ligt ook vaak net dat je je goed voelt omdat je iets geleerd hebt.

Mensen schrikken vaak als ik onderzoek van het Jeugdonderzoeksplatform citeer en er op wijs dat scholen meestal het welbevinden van buitenaf erven en er weinig in bepalen. Ze schrikken ook als ik PISA citeer en aangeef dat in Vlaanderen meer kinderen zich beter voelen op school dan in gidsland Finland. We denken niet enkel dat welbevinden belangrijk is, we denken ook dat het vaak ontbreekt in onderwijs. Terwijl dat als het ontbreekt het vaak van elementen komt… buiten het onderwijs.

Ik kreeg de voorbije week het vaakst de vraag of de kinderen op de Michaela school gelukkig zijn op hun school. Spijtig genoeg was het verboden die vraag te stellen. Volgens de school niet omdat ze schrik hebben voor het antwoord, wel omdat de leerlingen die vraag zo vaak kregen en geschokt werden door de sterke ongelovige reacties van bezoekers die hen niet wilden geloven. Eerlijk? Ik geloof hen wel. Ik heb via een omweg het toch gevraagd en de meeste voelden zich echt wel ok al net zoals overal in het onderwijs zeker niet iedereen.

Heb ik nu gezegd dat welbevinden niet belangrijk is? Nee, zeker niet. Ja, het is belangrijk dat we dingen leren in onderwijs, én kennis, én vaardigheden én gevormd worden. Een school waar niet geleerd wordt, is geen school. Maar een school waar kinderen zich nooit goed voelen, willen we dat? De voorbije jaren hebben we het aantal jongeren zonder diploma in Vlaanderen serieus kunnen doen verminderen, ik denk niet dat het de bedoeling kan zijn om dat aantal weer te doen toenemen. Mag onderwijs leuk zijn? Graag. Maar welbevinden en leuk alleen, nee. Leren alleen? Ook liever niet.

En dan heb ik het nog maar over drie taken in en van ons onderwijs…

Een gedachte over “Over welbevinden en leren en de voorbije week

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.