Een deel van de tieners die zichzelf verwonden kan je al heel vroeg detecteren

Automutiliatie of zelfverwonding kan op verschillende leeftijden voorkomen, maar zeker ook bij tieners. Een nieuwe studie op basis van longitudinale data suggereert dat er ruwweg twee groepen bij tieners te onderscheiden zijn:

  • De eerste groep van kinderen heeft een lange geschiedenis van minder mentale gezondheid en hebben vaker ook ouders of verzorgers die worstelen met met mentale problemen. De kans dat deze kinderen gepest worden of werden is ook groter.
  • De tweede en grotere groep is de meer impulsieve groep die risicogedrag ontwikkelen tijdens de adolescentie.

Deze tweede groep is moeilijk te voorspellen, maar… bij de kinderen van de eerste groep konden al de alarmbellen opgemerkt worden tien jaar voor de eerste vaststelling van zelfverwonding. De onderzoekers van de universiteit van Cambridge stellen dan ook verschillende maatregelen voor die bij deze groep zelfverwonding kunnen helpen voorkomen en die vooral ook op goede zorg en ondersteuning lijken van kinderen die het moeilijk hebben:

  • Anti-pestmaatregelen
  • Ondersteunen van het ontwikkelen van zelfwaarde
  • Steun voor kinderen die thuis zieke ouders hebben

De tweede groep is moeilijker te voorkomen, maar dat wil niet zeggen dat er niets kan gedaan worden. Omdat kinderen uit deze tweede groep vaak moeilijker met leeftijdsgenoten omgaan en meer risicogedrag vertonen, kan laagdrempelige toegang tot hulp en onder andere leren omgaan met conflicht helpen.

Abstract van het onderzoek:

Objective
The behavioral and emotional profiles underlying adolescent self-harm, and its developmental risk factors, are relatively unknown. We aimed to identify subgroups of young people who self-harm (YPSH) and longitudinal risk factors leading to self-harm.

Method
Participants were from the Millennium Cohort Study (n = 10,827). A clustering algorithm was used to identify subgroups who self-harmed with different behavioral and emotional profiles at age 14 years. We then traced the profiles back in time (ages 5−14 years) and used feature selection analyses to identify concurrent correlates and longitudinal risk factors of self-harming behavior.

Results
There were 2 distinct subgroups at age 14 years: a smaller group (n = 379) who reported a long history of psychopathology, and a second, much larger group (n = 905) without. Notably, both groups could be predicted almost a decade before the reported self-harm. They were similarly characterized by sleep problems and low self-esteem, but there was developmental differentiation. From an early age, the first group had poorer emotion regulation, were bullied, and their caregivers faced emotional challenges. The second group showed less consistency in early childhood, but later reported more willingness to take risks and less security with peers/family.

Conclusion
Our results uncover 2 distinct pathways to self-harm: a “psychopathology” pathway, associated with early and persistent emotional difficulties and bullying; and an “adolescent risky behavior” pathway, whereby risk taking and external challenges emerge later into adolescence and are associated with self-harm. At least 1 of these pathways has a long developmental history, providing an extended window for interventions as well as potential improvements in the identification of children at risk, biopsychosocial causes, and treatment or prevention of self-harm.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.