Het is een verschrikkelijke week geweest voor onderwijs. Ik heb de voorbije dagen zeer veel berichten gekregen, gisteren vrijdag vooral van mensen uit het kleuteronderwijs. Ik lees gevoelens van verslagenheid, kwaadheid, gekwetst,… bijna steeds wel met een ondertoon: “denkt men dan dat wij het ook niet goed willen doen voor onze kinderen.”

Net zoals bij elke crisis, krijg je na een tijdje dat iedereen zijn eigen agenda begint voor te stellen als oplossing. Deze week kreeg ik na mijn blogpost een telefoontje van een journalist met de vraag om één oorzaak en oplossing uit te kiezen. Wat ik niet gedaan heb.

Jaren geleden was ik de persoon die Vlaanderen Michaela heeft leren kennen. Nog steeds blij mee want het was een benadering die bij ons nog niet gekend was, en de school heeft de voorbije week net zeer goed nieuws gekregen. Ze hebben weer een enorme groei bereikt bij hun kinderen in vergelijking met de rest van Engeland. Maar als ik over de school spreek in lezingen vul ik altijd enkele zaken aan:

• Het hebben van een gedeelde, pragmatische visie is belangrijker dan de eigenlijke visie. Er zijn ook nog andere goeie visies op onderwijs. Het zou fout zijn te denken dat er één zaligmakende bestaat. Ja, leerkrachtgestuurd is belangrijk voor basiskennis en -vaardigheden, en Phonics is momenteel echt wel de beste weg voor leren lezen,… maar ook hier zitten nog veel andere elementen bij.
• Ik kreeg ooit ruzie met het hoofd van Michaela omdat ze stelde dat ze evidence-informed is, maar ik geen evidentie ken om geen groepswerk toe te laten.

Ik schreef ooit waarom er geen school op basis van mijn visie zal komen, omdat ik weet dat er meerdere goeie visies al bestaan, en ik blijf daar bij. Maar er zijn dingen die minder goed werken of niet werken (zie ook het mythewerk dat ik al jaren doe). En er is echt wel werk te doen, want de resultaten zijn wat ze zijn. Zie ook het lijstje dat ik postte woensdag.

Ik hoop echt dat er niet meer polarisatie komt de komende tijd, iets dat echt kan gebeuren. Ik zag ook al karikaturen passeren over het kleuteronderwijs in verschillende richtingen: van een complete verschoolsing van het kleuteronderwijs (alsof kennisrijk gelijk staat aan banken in rijtjes voor 3-jarigen) tot het idee dat er niets gebeurt in het kleuteronderwijs. Polarisatie over lerarenopleidingen en inspectie zal wellicht ook nog volgen. Laten we het hoofd proberen koel te houden en gewoon maken dat onze kinderen het beste onderwijs krijgen dat zij én wij verdienen.

Oh en ja er komt nog onderwijsnieuws aan. Maar een bliksem komt zelden neer op dezelfde plek (of toch niet 7-8 keer).