Er zijn veel dingen die we weten uit onderzoek over een groot verloop van personeel in onderwijs. Het kan gepaard gaan met meer negatief gedrag bij de leerlingen, het komt vaker voor bij arme kinderen, en we zullen maar zwijgen over de effecten op het leren.
En terwijl je dit op het scherm kan lezen of op papier, zie je het allemaal passeren in de laatste aflevering van Basisschool Balder. De aflevering begint met juf Anneleen die al 13 jaar les geeft op de school en wou dat er meer mensen bleven op haar school. Ook zij valt in de aflevering voor onbepaalde tijd uit, maar komt gelukkig terug. Merk op dat iedereen in de school het vaak te lang probeert vol te houden uit liefde voor de kinderen en het grote verantwoordelijkheidsgevoel. Tot het echt niet meer gaat. De directrice die de onmogelijke boodschap moet geven dat een klas definitief sluit, waar ze echt niets kan aan doen, maar wel de volle lading krijgt. Ook de boodschap moeten brengen bij de ontredderde kinderen van het derde leerjaar kwam bij mij nog het hardst binnen.
De kinderen uit het zesde van meester Jürgen blijken op het niveau van het derde leerjaar te zitten. Dit is niet meer recht te trekken. Toch krijgen de kinderen op het einde van de rit een A-attest. Maar niet omdat de behoorlijke straffe meester dit heeft kunnen inhalen. Dit kan niemand. Wel omwille van de capaciteitsproblemen… in de B-stroom. Je hoort bijna een vervolg aangekondigd worden voor deze reeks, maar dan in het secundair onderwijs.
Ondertussen komt de inspectie langs en de nieuwe directrice blijft haar uiterste best doen. Meer hands on dan de vorige, maar het blijft moeilijk als niemand reageert op vacatures.
Ik kreeg de voorbije weken verschillende vragen om stil te staan bij de rol van de pedagogische begeleiders en adviseurs. Maar ik ben hier bewust voorzichtig mee net zoals met elke commentaar die ik gaf. Je ziet steeds enkele korte fragmenten waar je geen grote uitspraken kan mee doen.
De samenvatting zit in het midden van de uitzending, wanneer Laura en Sandra zeggen: “Onze kinderen zijn nu gewoon echt de dupe van het maatschappelijk probleem dat ze maar niet willen oplossen. En waar Vlaanderen geen oog voor heeft. Balder hangt samen met goede bedoelingen, maar het effect is niet altijd wat ervan verwacht wordt.” Vlaanderen – of toch de Canvas-kijker – heeft het nu wel gezien. Of het veel effect zal hebben? Misschien tijdelijk, deels. Maar binnen de kortste keren schuiven we weer door naar het volgende prangende feit. Voor de kinderen van Balder – en van zovele andere scholen – blijft dit intussen geen tv-programma, maar gewoon maandag.
Lees hier mijn stuk over aflevering 1
Echt, “Onze kinderen zijn nu gewoon echt de dupe van het maatschappelijk probleem dat ze maar niet willen oplossen. En waar Vlaanderen geen oog voor heeft. Balder hangt samen met goede bedoelingen, maar het effect is niet altijd wat ervan verwacht wordt.”?Zo treffend, noch juist lijkt die quote me niet. Integendeel.1. Ze zijn niet zozeer de dupe van een maatschappelijk probleem, maar wel van vele decennia zwaar wanbeleid en een pedagogisch beleid dat bol stond van goede bedoelingen, maar ook van dogmatische premissen die net schadelijk zijn voor net vooral die kinderen!2. dat vlaanderen geen oog heeft voor die problemen was lang zo, maar kunnen we dat vandaag nog beweren?
Pingback: Bij de derde aflevering van #BasisschoolBalder: afscheid | X, Y of Einstein?
Pingback: Bij de tweede aflevering van #BasisschoolBalder: makkelijk praten | X, Y of Einstein?
Pingback: Bij de eerste aflevering van Basisschool Balder: met de moed en de wanhoop | X, Y of Einstein?
Pingback: Leraar zijn: tussen passie en uithouding, lessen uit Frankrijk | X, Y of Einstein?