Je wil het beste voor je leerlingen, maar wat is dat?

Deze week sprak ik met verschillende mensen in het onderwijs en de verschillen tussen scholen zijn enorm. De uitersten die ik hoorde gingen tussen een school die quasi niks deed tot een school waar een leerkracht eiste dat elke leerling om half 9 in kleren voor de online klas zit en een school die een 32-urige lesweek aanhield. De meeste scholen waarover ik hoor, zitten gelukkig daar meer tussen in.

Begrijp me niet verkeerd, beide uitersten kunnen het goed menen en het beste voor hun leerlingen willen, zelfs de school die bijna niks doet. De redenering daar kan zijn dat ze de kinderen in deze moeilijke tijd niet belasten (het kan ook zijn dat er veel leraren ziek zijn, wat in deze trouwens echt kan), terwijl de scholen die dichter bij het andere uiterste vooral hopen dat hun leerlingen niet veel leerkansen verliezen.

Maar… je kent wellicht de drie taken van Biesta van onderwijs? Naast kwalificatie, is er ook nog socialisatie en persoonlijke ontwikkeling. En terwijl deze drie al een moeilijke evenwichtsoefening zijn in gewone onderwijstijden, is die oefening nog veel moeilijker. Ik hoor ook hoe leerkrachten mooie dingen van brieven of mails laten schrijven naar ouderen, tot online praatsessies voor de hele klas of in groepjes.

De aanbevelingen die gisteren verspreid werden door het Vlaamse ministerie van onderwijs, kunnen helpen bij deze evenwichstoefening:

En ik voeg er zelf ten overvloede aan toe: bescherm ook jezelf. Je leerlingen hebben er niks aan als jij ook uitvalt.

Bij het begin van de tweede week…

Beste collega’s,

we gaan de tweede week in en het is wellicht nog lang niet gewoon geworden, integendeel.

Duurde bij jullie de vorige week ook zo lang?

De voorbije dagen heb ik in mijn omgeving en in FB-groepen van leraren verschillende alarmsignalen gezien van leraren die het zwaar hebben, van ouders die het zwaar hebben, van leerlingen die te veel moeten doen, soms te veel, soms te weinig doen, enz. dit alles natuurlijk ook naast de vele goodwill van zowat iedereen.

Ik val in herhaling, maar temporiseer. Iets over een marathon en een sprint, je weet wel.

En nu vooral hopen dat de loop van de curve verandert. Vandaag gaf een beetje hoop, hopelijk morgen nog meer.

Hou vol en zorg voor jezelf en de jouwe,

Pedro

Ongemakkelijke boodschap rond technologie in onderwijs

We zijn nu allemaal druk bezig met online leren, en ik begrijp het ‘nood breekt wet’. Tegelijk slaat de angst me om verschillende redenen om het hart.

  • Ik krijg signalen uit oa Zweden dat bepaalde beleidsmakers denken dat nu het lerarentekort opgelost is. Zie je wel: technologie lost het op. Dit is zo fout en kort door de bocht. Ten eerste zijn het uitzonderlijke omstandigheden, ten tweede kennen we niet het eigenlijke effect.
  • Door mijn lidmaatschap in de commissie die Kennisnet en de Nederlandse PO-raad hebben opgestart rond digitalisering, leerde ik welke haken en ogen er bestaan bij het gebruik van technologie in de klas en in onderwijs die echt een pak verder gaan dan privacy, maar ook over platformisering, biases, druk en werkdruk, invloed, enz. Check hier het rapport.

Er is nu weinig ruimte voor discussie omdat we branden aan het blussen zijn, maar dit worden belangrijke aandachtspunten voor snel na de crisis die ook moeilijker zullen zijn omdat bijvoorbeeld bepaalde scholen al vast zullen zitten in bijvoorbeeld bepaalde silo’s (nu al het geval) of gewoon zullen zijn geworden aan bepaalde tools die het misschien minder nauw nemen met de ethische kant van de zaak of gewoonweg kinderen ongeweten benadelen.

Schrijfproject tijdens coronacrisis: scholieren schrijven geschiedenis door te antwoorden op 5 grote levensvragen

DUURZAAM ONDERWIJS

Scholieren beleven unieke tijden. Tijden die sowieso in de geschiedenisboeken terechtkomen. En dus kunnen scholieren letterlijk mee geschiedenis schrijven.

Daarom lanceren medewerkers van de Faculteit Letteren (KU Leuven), met de steun van de Vlaamse Scholierenkoepel, een uniek schrijfproject. Leerlingen van het basis- en secundair onderwijs worden uitgenodigd om met een korte boodschap, een langere tekst, een verhaal, een tekening, of een videofilmpje te antwoorden op 1 (of meerdere) van de volgende 5 vragen:

  1. GELUK: Wat heb ik deze week geleerd over wat mensen gelukkig maakt?
  2. ONDERWIJS: Wat heb ik deze week geleerd over goed onderwijs?
  3. GELEZEN: Wat heb ik deze week gelezen dat anderen kan blij maken, ontroeren, verrassen of interesseren?
  4. LEVEN: Wat heb ik deze week geleerd over wat écht telt in het leven?
  5. ONVERGETELIJK: Wat heb ik deze week geleerd dat ik nooit meer zal vergeten?

Leerlingen van het basis- en secundair onderwijs kunnen, als ze dat willen…

View original post 101 woorden meer

Lectuur op zaterdag: is er nog iets anders dan corona? Gelukkig wel!

Het is behoorlijk frustrerend dat quasi al mijn bronnen die ik de laatste dagen lees ook maar over 1 ding lijken te gaan. Toch heb ik nog wat lectuur voor al wie dit weekend binnen moet blijven…

Tot slot: denken we anders in verschillende talen

Deze crisis toont wat belangrijk is… (vul gerust aan)

Er was al de Nederlandse lijst van cruciale beroepen – iets wat nu ook in Vlaanderen politiek opdook, maar iets dat ik zelf merk is dat je begint te beseffen wat belangrijk is in deze crisis.

Een kleine greep, maar vul gerust aan:

  • Menselijk contact (ik vermoed een afkeer van het digitale na deze periode)
  • Familie
  • Vrienden
  • Solidariteit
  • Cultuur
  • Eten
  • en om een of andere raden reden toiletpapier, veel toiletpapier.
  • een goed georganiseerde gezondheidszorg
  • duidelijke communicatie
  • experts en wetenschappers

Mijn vrees is dat we een te kort geheugen zullen hebben na dit alles…