Lectuur op zaterdag: fear-based sociale media, religie en geweld, blauw licht en winkelstraten.

De weekendbijlage bij deze blog:

Tot slot: hoe zien verschillende winkelstraten er uit wereldwijd?

Over Andreas Schleicher in De Groene

De Groen heeft een zeer mooie onderwijsspecial gemaakt, met ook een interview met PISA-topman Andreas Schleicher. Gisteren reageerde Amber Walraven al op het stuk op Twitter

Het gaat over deze paragraaf:

Onderwijs kan er een positieve invloed op uitoefenen, redeneert Schleicher. ‘We willen sociale en emotionele vaardigheden kunnen observeren en meetbaar maken, net zoals we wis- en natuurkunde kunnen observeren en meten. We hebben daartoe interessante instrumenten ontwikkeld. Komend jaar gaan we betrouwbare data ophalen. Het is belangrijk om deze discussie te voeden met feiten. Is het echt, is het tastbaar? Hoe, waar en wanneer ontwikkelen kinderen sociale en emotionele vaardigheden? Veel discussies zijn gebaseerd op veronderstellingen. Daarom nemen veel mensen deze ontwikkeling amper serieus.

Als een klas of een school sociaal en emotioneel vaardige kinderen aflevert, wordt dat gezien als een leuke plus, een aardig extraatje, het resultaat van een zeer gemotiveerde docent of van een innovatieve leeromgeving. Wij willen aantonen dat ze net zo betrouwbaar en voorspelbaar zijn als de traditionele cognitieve vaardigheden. We hopen ook te leren in welke omgeving je ze het beste kunt aanleren. Neem bijvoorbeeld rekenen. Dat leert een kind waarschijnlijk gemakkelijker op de basisschool dan later in het vervolgonderwijs. Maar voor sociale en emotionele vaardigheden is het misschien wel andersom. Dat moet blijken.

Waarom kan je hier over vallen? Wel, hoe ver kan dit gaan? We weten dat de invloed van PISA op curricula al groot is, wat mee tot deze open brief van wetenschappers leidde, maar er is ook:

  • Is er een soort ideaalbeeld waar we kinderen moeten naar boetseren, wat als je van nature bijvoorbeeld meer gesloten bent? Verschillende van de vaardigheden die we vandaag belangrijk vinden, zijn eerder persoonlijkheidskenmerken. Schleicher heeft het onder andere over het aanleren van assertiviteit of tolerantie. Tolerantie is vaak meer een gevolg van onderwijs, en assertiviteit, allemaal goed en wel, maar oh wee de stille jongen of het stille meisje dat daar perfect gelukkig mee is?
  • Wat als je een moeilijke situatie thuis hebt, gaan we scholen hier op afstraffen? Weet dat welbevinden vooral door de thuissituatie bepaald wordt en de school het welbevinden vaak erft en er relatief weinig invloed op heeft.

En voor je denkt dat het goed is dat PISA welbevinden en dergelijke gaat meten, sorry, daar gaat het niet over. PISA meet dit al jaren.

Leestip: Futuristische retoriek of evidence-based?

Gisteren verscheen deze longread met bijdrages van onder andere Jelmer Evers, Christian Bokhove en mezelf. Opgelet: verwacht je aan veel nuance.

Van ‘kennis centraal’ tot ‘21st-century skills’: discussies over onderwijsmethoden worden zelden beslecht. Hoewel sommige innovaties hun vruchten zeker afwerpen, blijft de doorstroom van wetenschap naar praktijk weerbarstig.

Lees hier het volledige stuk in De Groene.

In een wereld vol schaduwprofielen kan een individu zijn privacy niet beschermen (Linda Duits)

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl. Joepie, Linda blogt weer!

Een verstandige internetgebruikers is voorzichtig online. Je zet je browser op privé of incognito, je laat geen gevoelige gegevens achter en je hebt al helemaal geen Facebook. Dat was ooit allemaal goed advies, maar is inmiddels achterhaald. Omdat andere mensen wél hun gegevens online ten grabbel gooien, kunnen algoritmes en netwerken ook informatie over jou achterhalen. “There is no longer such a thing as individually ‘opting out’ of our privacy-compromised world” betoogt socioloog Zeynep Tufekci in een opinieartikel voor The New York Times.

Zelfs als je nooit een statement hebt gepost als ik ‘ik voel een beetje down’, kan een algoritme voorspellen welke gebruikers van – bijvoorbeeld – Instagram depri zijn. Dat doen ze op basis van enorme datasets. Dat betekent dat gegevens over geestelijke gezondheid beschikbaar zijn “to anyone with the right computational power”, schrijft Tufekci.

“Such tools are already being marketed for use in hiring employees, for detecting shoppers’ moods and predicting criminal behavior. Unless they are properly regulated, in the near future we could be hired, fired, granted or denied insurance, accepted to or rejected from college, rented housing and extended or denied credit based on facts that are inferred about us.”

Het angstige daarbij is niet alleen dat deze data en profielen er zijn, maar ook dat algoritmen het niet altijd juist hebben. Waar kan je terecht als je een baan niet krijgt op basis van onjuiste gevolgtrekkingen van een machine?

Ook als je van sociale netwerken wegblijft, word je door ze gevolgd. Je telefoonnummer is bijvoorbeeld een uniek cijfer waarmee jij te herkennen bent. Als je vrienden toestemming geven aan een sociaal netwerk om hun contacten uit te lezen, heeft Facebook je nummer. Over schaduwprofielen:

“Once your number surfaces in a few uploads, Facebook can place you in a social network, which helps it infer things about you since we tend to resemble the people in our social set. (Facebook even keeps ‘shadow’ profiles of nonusers and deploys ‘tracking pixels’ situated all over the web — not just on Facebook — that transmit information about your behavior to the company.)”

Een Amerikaanse parlementaire commissie ontdekte vorig jaar dat telefoonaanbieders realtime locatiedata van hun gebruikers verkochten. Ook allerlei apps doen dat, zoals de Weather Channel. Locatiedata vertellen veel over een persoon en kunnen tegen je gebruikt worden. Tufekci geeft hier het voorbeeld van een kankerkliniek.

Als individu kun je hier weinig aan doen. Het is zaak dat er wetten komen:

“Designing phones and other devices to be more privacy-protected would be start, and government regulation of the collection and flow of data would help slow things down. But this is not the complete solution. We also need to start passing laws that directly regulate the use of computational inference: What will we allow to be inferred, and under what conditions, and subject to what kinds of accountability, disclosure, controls and penalties for misuse?”

Gaat de wereld echt steeds sneller? Een kleine verkenning.

Het lijkt een zekerheid: de veranderingen in de wereld gaan steeds sneller. Nu heb ik de onhebbelijke gewoonte om zekerheden ook wel in vraag te durven stellen en dus daagde ik me uit ook voor deze stellingen argumenten pro- en contra te vinden. Eerst keek ik vooral dicht bij huis, maar de wereld vertraagt wel letterlijk.

De makkelijkste die ik me kon herinneren is de trein. Het lijkt een gemakkelijke grap, maar het is echt waar: in België rijdt de trein vandaag trager dan enkele decennia geleden. Wellicht geldt dit met alle files ook ondertussen voor de auto en de vrachtwagens, maar dat is dan weer misschien niet eens zo slecht. Van dezelfde voor de hand liggende orde, zijn grote werken in België, denk maar aan Oosterweel waar de papiermolen vandaag behoorlijk lang kan aanslepen.

Maar terug naar mijn vraag.

De snelheid van communicatie is toch een pak sneller geworden? Ja, maar de grootste tijdswinst ligt al ver achter ons, en we zien nu vooral een democratisering van communicatie. We kunnen wellicht niet meer sneller communiceren, maar die snelheid is er voor meer mensen goedkoper bereikbaar. Misschien kunnen we dat laatste als een versnelling zien of niet. Een verandering is het zeker.

Hoe zit het met de productiviteit? Die stijgt alvast sneller in Vlaanderen:

Blijf ik met de vraag of we nu sneller werken, of net efficiënter? Voorlopig nog geen antwoord over gevonden.

Studeren lijken we alvast gemiddeld trager te doen in het hoger onderwijs, al kan ook de instroom hier een rol spelen volgens sommigen.

Er zijn verder genoeg aanwijzingen dat we aan een steeds hoger tempo leven. Richard Wiseman toonde in zijn Pace of Life project waarbij gekeken werd naar hoe snel we in een stad lopen/wandelen omdat dit een goede aangever zou zijn voor algemene snelheid van leven:

Using identical methods to those employed in the previous work, the present day research teams discovered that the pace of life is now 10% faster than in the early 1990s.
The biggest changes were found in the Far East, with the pace of life in Guangzhou (China) increasing by over 20%, and Singapore showing a 30% increase, resulting in it becoming the fastest moving city in the study. (bron)

Wat wel interessant bleek in deze studie is dat de versnelling nogal kan verschillen van stad tot stad en dat sommige steden zoals Londen trager bleken dan bijvoorbeeld Madrid.

Voorlopig kom ik zo bij een einde aan deze kleine denkoefening, maar alle aanvullingen zijn meer dan welkom!

Het grappigste en tegelijk meer pijnlijke dat ik vandaag op Twitter zag…

Hier moest ik behoorlijk om gniffelen, eerlijk gezegd:

Dacht even dat het een hoax was, maar de man blijkt echt te zijn:

Een frisse start met kleutergewijs!

Kleutergewijs

calendar-2872749_960_720

Kom op vrijdag 30 augustus 2019 naar onze inspiratiedag in Antwerpen. Er wacht een kleutergewijze dag met boeiende sprekers en workshops over innovatie en onderzoek in het kleuteronderwijs.

iramsiraj
Iram Siraj

Pauline
Pauline Slot

Twee topexperts zullen het hebben over de ingrediënten van goed kleuteronderwijs, telkens vanuit de praktijk, en grondig bestudeerd. Prof.dr. Iram Siraj bestudeerde kleuterscholen die het opvallend goed deden en ontwikkelde op basis daarvan een veelgeprezen kijkwijzer om de pedagogische kwaliteit in kaart te brengen als het gaat om samen nadenken en welbevinden. Dr. Pauline Slot onderzocht de ingrediënten van goed kleuteronderwijs en kinderopvang in Nederland en in Europa. Zo bouwde ze mee aan een website met filmpjes van mooie voorbeelden.

Daarnaast volg je drie workshops. Wat je ook kiest, we brengen een onderzoeksgebaseerde inhoud, fris verpakt, en met extra aandacht voor diversiteit. Wie snel inschrijft, krijgt voorrang bij de keuze van de workshops én moet minder…

View original post 119 woorden meer